سخنان مذهبی از بزرگان دین اسلام
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
بیانات در دیدار مردم قم
در سالروز قیام ۱۹ دی ۱۳۵۶
بسماللّهالرّحمنالرّحیم
خوشامد عرض میكنم به همهى برادران و خواهران، جوانان عزیز قم، روحانیون، طلاب محترم، علماى بزرگوار، كه به این مناسبت بسیار مهم، بار دیگر فضاى حسینیهى ما را سرشار كردید از شور و عاطفه و احساس و تعقل. یاد آن خاطرهى فراموشنشدنى را، نوزدهم دى ماهِ ماندگار در تاریخ را، بار دیگر زنده كردید. و تشكر میكنیم از برنامهاى كه اجرا شد؛ سرود خوشمضمونى كه برادران و خواهران تكرار كردید و خواندید.
مسئلهى نوزدهم دى و به یاد نگهداشتن این خاطره، یك مسئلهى صرفاً تكرارى یا برخاستهى از عادت نیست؛ یك مسئلهى اساسى و اصولى است. همهى مناسبتهاى بزرگ تاریخى ما همین طور است. اولاً نسل جوان و جدید كه مسئولیت جوانانِ آن روز را امروز بر دوش گرفتهاند، ریشهى تاریخى و سابقهى تاریخى حركت خودشان را با این یادآورىها میشناسند، آن را احساس میكنند؛ ثانیاً قدر مجاهدتهائى كه براى رسیدن ملت ایران به امروز تحمل شده است، سختىهائى كه تحمل شده، خطرهائى كه مردم با آن سینه به سینه مواجه شدهاند، دانسته میشود؛ اینها بیان میشود، روشن میشود كه آنچه امروز ملت ایران در اختیار دارند، یك نعمتِ آسان به دست آمده نیست؛ یك حادثهى تصادفى نیست. «رو خطر كن ز كام شیر - باید گفت ز كام گرگ - بجوى». ملت ایران خطر كردند، زحمت كشیدند، جان دادند، در مقابل پلیس شقىِ جبارِ رژیم طاغوت ایستادگى كردند، كشته دادند، شهید دادند، مجروح دادند، تا توانستند این كاروان عظیمِ مصممِ بااراده را به راه بیندازند و به اینجا برسانند. این هم نكتهى دوم.
نكتهى سوم، درسى است كه ما امروز میگیریم. جوانهاى عزیز ما آن روز را ندیدند؛ نمیدانند آن روز چه خبر بود. آنهائى كه درك كردند، میدانند؛ آن روز ایستادگى در مقابل قدرت ظاهرىِ پر كبكبه و دبدبهى رژیم طاغوت، كار آسانى به نظر نمىآمد. اگر به خیلى از این مصلحتاندیشانِ اسیر ظواهر گفته میشد كه ملت ایران - به نمونهى مردم قم - میخواهند در مقابل نظام طاغوت پهلوى بایستند و آن را از بین ببرند، پوزخند میزدند؛ میگفتند مگر میشود؟ اما شد. آن چیزى كه به نظر محال مىآمد، هم ممكن شد، هم محقق شد، هم ماندگار شد. این، درس است.
در سالروز قیام ۱۹ دی ۱۳۵۶
بسماللّهالرّحمنالرّحیم
خوشامد عرض میكنم به همهى برادران و خواهران، جوانان عزیز قم، روحانیون، طلاب محترم، علماى بزرگوار، كه به این مناسبت بسیار مهم، بار دیگر فضاى حسینیهى ما را سرشار كردید از شور و عاطفه و احساس و تعقل. یاد آن خاطرهى فراموشنشدنى را، نوزدهم دى ماهِ ماندگار در تاریخ را، بار دیگر زنده كردید. و تشكر میكنیم از برنامهاى كه اجرا شد؛ سرود خوشمضمونى كه برادران و خواهران تكرار كردید و خواندید.
مسئلهى نوزدهم دى و به یاد نگهداشتن این خاطره، یك مسئلهى صرفاً تكرارى یا برخاستهى از عادت نیست؛ یك مسئلهى اساسى و اصولى است. همهى مناسبتهاى بزرگ تاریخى ما همین طور است. اولاً نسل جوان و جدید كه مسئولیت جوانانِ آن روز را امروز بر دوش گرفتهاند، ریشهى تاریخى و سابقهى تاریخى حركت خودشان را با این یادآورىها میشناسند، آن را احساس میكنند؛ ثانیاً قدر مجاهدتهائى كه براى رسیدن ملت ایران به امروز تحمل شده است، سختىهائى كه تحمل شده، خطرهائى كه مردم با آن سینه به سینه مواجه شدهاند، دانسته میشود؛ اینها بیان میشود، روشن میشود كه آنچه امروز ملت ایران در اختیار دارند، یك نعمتِ آسان به دست آمده نیست؛ یك حادثهى تصادفى نیست. «رو خطر كن ز كام شیر - باید گفت ز كام گرگ - بجوى». ملت ایران خطر كردند، زحمت كشیدند، جان دادند، در مقابل پلیس شقىِ جبارِ رژیم طاغوت ایستادگى كردند، كشته دادند، شهید دادند، مجروح دادند، تا توانستند این كاروان عظیمِ مصممِ بااراده را به راه بیندازند و به اینجا برسانند. این هم نكتهى دوم.
نكتهى سوم، درسى است كه ما امروز میگیریم. جوانهاى عزیز ما آن روز را ندیدند؛ نمیدانند آن روز چه خبر بود. آنهائى كه درك كردند، میدانند؛ آن روز ایستادگى در مقابل قدرت ظاهرىِ پر كبكبه و دبدبهى رژیم طاغوت، كار آسانى به نظر نمىآمد. اگر به خیلى از این مصلحتاندیشانِ اسیر ظواهر گفته میشد كه ملت ایران - به نمونهى مردم قم - میخواهند در مقابل نظام طاغوت پهلوى بایستند و آن را از بین ببرند، پوزخند میزدند؛ میگفتند مگر میشود؟ اما شد. آن چیزى كه به نظر محال مىآمد، هم ممكن شد، هم محقق شد، هم ماندگار شد. این، درس است.
برچسب:
نویسنده: JANAT